Koniec roku i góra papierów. Dlaczego przestałem udawać, że to ma sens.

Czerwiec. Zapach skoszonej trawy i... drukowanych sprawozdań. Każdy z nas to zna. Ta coroczna tradycja tworzenia dokumentacji, która puchnie w teczkach i której, bądźmy szczerzy, prawie nikt później nie czyta w całości. Setki tabelek, opisów, wniosków.

Godziny spędzone na syntetyzowaniu całego roku pracy ucznia w kilku akapitach generycznego tekstu. Wiadomo, jak to wygląda w praktyce. Otwierasz plik z zeszłego roku, zmieniasz imiona, dostosowujesz kilka zdań. Bo jak inaczej znaleźć czas na rzetelną, indywidualną analizę dla dwudziestu pięciu osób? To nie jest zła wola. To jest systemowa niemożliwość.

Lanie wody stało się mechanizmem obronnym. Sztuką przetrwania.

Dlatego w EduHero podszedłem do tego inaczej. Szkoda mi czasu na udawanie, że ręczne przepisywanie danych z dziennika do Worda to jest jakakolwiek wartość pedagogiczna. Zbudowaliśmy prosty panel statystyk, który robi to za mnie. Automatycznie.

System sam śledzi, kiedy uczeń się logował, ile razy podchodził do danego materiału, które zadania sprawiły mu trudność. Wypluwa z tego czytelny wykres i profil kompetencji. Zamiast ślęczeć nad tabelkami, dostaję gotową analizę. Moim zadaniem jest ją zinterpretować i dodać ten ludzki, mentorski komentarz. Tego maszyna nie zrobi. Ale całą nudną, powtarzalną robotę – jak najbardziej.

Oszczędza mi to absurdalną ilość czasu. Czasu, który mogę przeznaczyć na rozmowę z uczniem albo na zwykłe, ludzkie przygotowanie się do ostatniej lekcji w roku. Bez stosu papierów do podbicia.

Nie twierdzę, że to rozwiązanie dla każdego. Ale jeśli czujecie, że toniecie w biurokracji, to zostawiam Wam furtkę do sprawdzenia. Sami zobaczcie, czy to faktycznie odciąża, czy to tylko kolejne narzędzie. Wasza ocena będzie najcenniejsza.